selam olsun...

az önce gördüm bu yazıyı , bir arkadaşım paylaşmış.

çok doğru değil mi ?

gerçekten hayatından geçen her insan sana iyi veya kötü bir şeyler katar.

seni sen yapan aslında onlardır.

bir insana bir zamanlar çok değer verirsin mesela senin en yakın dostundur. birlikte yemek yersiniz , birlikte okula gidersiniz , birlikte yetişkin olursunuz , ikinizin de karşılıklı hataları olur ama affedersiniz sonra aranızda bir şeyler olur ve artık eskisi kadar yakın olamazsınız ve zamanla sizin çabalarınıza rağmen artık arkadaş bile değilsinizdir.

ama bunları yaşamanız sizi o anda üzse de daha sonra anlarsınız ki aslında hiç bir zaman dost olmamışsınız sadece o insanı dost olarak görmüşsünüz.

ne kadar da güzel şeyler kattı dimi size .

eeee artık o insanlara buradan bir EYVALLAH diyelim o zaman ...

bazen mikropları temizlemek gerekir...

insan hayatının her döneminde ona değer verenleri ve vermeyenleri ayırıyor.
okuldayken
ev hayatında
ailende
arkadaşlarında
özel hayatında

seninle dalga geçen
seni kızdıran
seni kıran
senin isteklerini anlamayan
seni birey olarak görmeyen
seni sevmeyen
benim yaptığım şeye önem vermeyen
benim heyecanımı anlamayan
kısacası beni anlamayan insanlarla artık pek görüşmüyorum. doğru olanda bu gibi gözüküyor gözüme.beni sevmeyenle benim ne işim olur diyorum. bu yıllarımı aldı ama başardım. bir takım desteklerde oldu tabii......

önceleri aman benim arkadaşım alttan alayım , aman benim ailem neticede deyip duruyordum. tabii belli durumlarda yine böyle oluyor. ama eskisi kadar ezdirmiyorum kendimi.
herkes yüzüne gülüyor ama arkandan söylemediklerini bırakmıyorlar.
hani derler ya insana kötü gün dostu lazım diye. bence hem iyi hem kötü gün dostu lazım insana.
insan özel günlerinde daha çok anlıyor çevremizdekilerden hangisi dost hangisi öylesine yanımızdaymış.

bu kadar sitem yeter ha dostlar...

herkese süper dostlar dilerim :)