atlı karınca

-baba beni lunaparka götürsene.
-tamam hadi gidelim . aaa şimdi kapalıdır. eee hadi burada oynayalım o zaman.

çok güzel bir film.herkese izlemeyi tavsiye ediyorum. yalnız bir uyarım olacak. tiksinerek izleyeceksiniz. benim midem kaldırmadı bu filmi. Allah kahretsin diyerek izledim. oyuncular o kadar iyi oynamışlar ki ben mert fırat'tan nefret eder oldum. o kadar iğrenç bir roldeki. çocuklarına kendi öz çocuklarına tecavüz eden bir babayı canlandırıyor.

bu sahne benim çok canımı yaktı.
bir annenin dramı.
harikasın nergis...

acı dolu bir film.
içiniz acıyarak izleyeceksiniz.
yinede izleyin çünkü ne yazık ki böyle insanlar hala yaşıyorlar...

kapluşlu gece lambacığım :)

kaplumbağalara delice sevdamı biliyorsunuz :)
en sonuncusu kaplumbağalı oyuncağım (süsüm , gece lambası çocuklar için elbet :) )
internette bakınırken gördüm engel olamadım kendime ve aldım.
çok şeker :)

ışıklarını beğendim fakat sesler korkunç...
bir dandini dandini diyor bir kadın benilk duyduğumda fırladım yani :):):)
bırak bunda çocuğun uykusu gelmesini yeminle uyku muyku kalmaz:)

eğer sizde alırsanız aman ha sese dikkat !
:):):)
bende ilerde çocuğum olursa kesinlikle sessiz çalıştırıcağım !

kescez kescez yicez :):):)

yemek yemeği seviyorum...
bunu bilmeyen yoktur!
resmen zevkle yemek yiyiyorum. yemek benim için bir işkence veya zorunluluk değil büyük bir zevktir.
yemekle aramdaki bağ küçük yaşlardada böyleydi.
şöyle bir hikayem var :
ben daha etrafımdaki şeylerin isimlerini öğrenmeye çalışan küçük bir çocukken annemle anneannemlere gitmek için otobüse binmişiz.
yeni yeni konuşmaya çalışan ben
-anne bu ne ?
-otobüs.
-bu kim ?
-şoför
ve benzeri sorularla anneme yolculuk boyunca sorular sormuşum. yolculuk devam ederken kuzuların otladığı bir yerden geçmişiz. annemde hayvanların adlarını bana öğretecek ya bana sormuş 'kızım bunlar ne?' bendeki cevap takdir-i şayan.
'kuzu anne mmm kescez kescez yicez'.
diyince kadıncağız basmış kahkayı :):):)
ne kadar açım bir düşünün...
otlayan kuzular = mmm yemek

kader...

sevgilim bana birgün bir anı anlattı.
kadınla adam birbirlerine aşık olurlar. adam ben hastayım 3-4 yıllık ömrüm kaldı demesine rağmen evlenirler. evliliğin meyvesi olan birde çocukları olur. bir kaç yıl sonra adam vefat eder. bir süre geçtikten sonra kadın başkasıyla evlenir ama evlendiği adam çocuğu istemez. çocuk anneannesinde büyür
sevgilim bana anlattığında kadına sinirliydi.
hadi evlendin çocuk neden yapıyorsun , o çocuğu neden babasız büyütüyorsun diye söylüyordu.
ben bu bölümde biraz romantik yada kadınca düşündüm ve kadını savundum ama devamında çocuğunu bırakmasına bende içerledim.
romantik bakış açım şu nedenle = aşk
belki kadına en büyük armağan o çocuk olmuştur. sevdiği adamdan dünyaya bir çocuk getirmek , o çocuğa baktığında sevdiği adamı tekrar tekrar görmek ...

kadın ve erkeğin olaylara bakış açısı biraz farklı olabiliyor
hangi düşünce doğru hangisi yanlıştır bilinmez. anca başına gelen bu konuda karar verebilir uzun uzun düşünerek...
birden alevlenip o kadına kızmamak lazım. kimbilir o zamanlar ne düşündü. kendimizi onun yerine koyup düşünmek gerekir.
derin bir konu değil mi ?
dileğim böyle bir olayın başımıza gelmemesi...

bazen kaderimizi yazabiliriz belki ama kaderden kaçamayız.

annem 25 yaşında genç bir kızken görücüler gelmiş. talip olan beyin mesleği polismiş. annem beyin polis olduğunu öğrenince aynen şöyle demiş ''ben polisle evlenmem , evleneyimde genç yaşta dulmu kalayım''.
bu kelimeler annemin aklına babam öldüğünde gelmiş. içi yanmış annemin. çok büyük söylediğini düşünüp çok mutsuz olmuş.
35 yaşında dul kalmış annem.
gencecik bir kadınken
daha 9 senelik evliyken
8 yaşında bir çocukla bir başına kalmış , üstelik dağ başındaki bir evde.
annemin kaderi buymuş...
dul kalmak...

bir şeylerden istediğiniz kadar kaçın kaderinizse yine sizi bulur...

kaplumbağalı çocuk :)

internette kaplumbağalar hakkında araştırma yapıyorum malum benim kaplumbağam var.
birde baktım bir bebeği kaplumbağa gibi giydirmişler :)
bayıldım:) çok tatlı :)

bir gün bir çocuğum olursa annemden bunları kesin isteyeceğim !
aslında şimdiden istedim bile :)
tatlı değil mi ya :):):)
sanırım çocuğu daha bebekken kapluşlara boğucam :)

anne ol(ama)mak!!!

anne olmayı kaldıramayanlar var.
kendi çocuğum yok fakat bir bebekle (üstelik yeni doğmuş) 1 aydan fazla aynı çatı altında kalmışlığım var. az çok zor yanlarınıda biliyorum.
gece uykusuz kalmalar
bitmek bilmeyen ağlamalar
tekrar tekrar yemedi diye ısıtılan mamalar veya doysun diye saat başı emzirmeler
doyduktan sonra gaz çıkarma çabaları
...
kabul bunlar çok zor ama hiç birisi sana ona uyku ilacı vermeye , o masuma vurma vs. hakkı vermiyor.
ben bu uyku ilacı muhabbetinede yakinen tanığım. kaç kişi uykusuz kalıyormuş efendim veya rahat gezemiyormuş diye ilaç istemeye geldi. hepsini azarlayarak geri gönderdik.
bir şekilde böyle bebeklerini büyüten ama hala şikayetçi olan anneler var. çocuklarının hiçbir davranışından memnun olmayanlar. çocuklarını hiperaktif zannedenler. halbuki çoçukları sadece ''çocukluk'' yapıyor.
sokak ortasında pata küte döverler çocuğun neresine geliyor bakmadan. hele başlarına vurduklarında deliriyorum. ya kafaya 1 vuruşta 1000 beyin hücresi ölüyor!!!
ne yaptıklarını bilmiyorlar.
neye sahip olduklarının farkında değiller!!!