çok korktum çok...

bebeğimi sallamaya o kadar karşı bir insandım ki...
hamileyken yok ben asla sallamam.
ne ayakta mı yok daha neler çocuğu aptal yapamam bile bile ya...
ne battaniyeyle mi eee o dahada tehlikeli resmen sallarken havaya uçuruyorlar görüyorum ben asla...
asla asla asla...

ta ki bebeğim gaz sancısından tıkanana kadar. bir gece yok böyle olmayacak dedi annem ve ayağına aldı. tamam eyvallah bu kadarla kalsa iyi tam 1 ay sonra ayakta kesmedi gaz sancısını bu sefer anneme ben yalvardım anne battaniyeyle sallayalım mı ?

gün içinde fazla sallamamaya özen gösteriyorum ama heyheyleri geldi mi bir türlü susmuyor hep morarıyor ağlamaktan mecburen sallıyoruz bizde.

az önce yine salladım mecburen çünkü tam beş saatten beri uyumadı ve uyuyamadığı için ortalığı birbirine kattı ağlamaktan. babasıyla salladık tam ben hayatım yeter bu kadar odasına götürelim diyecektim ki elim kaydı !
bu anı ömrümden mümkünse silmek istiyorum ...
Allah tan verilen güç sayesinde çocuğu yere çok fazla çarpmadan neredeyse havada tuttum ama yüreğim yandı sanki :(
tabi selim'de çok ağladı yavrum...
çok korku zaar..

bir yanda selim ağlıyor bir yanda ben :(
babası yapma nevra diyor saçmalama bir şey olmadı işte çocuğa ama ben durduramadım bir türlü kendimi.

neyse şükür ki hiç birşey olmadan atlattık...
Allah a binlerce şükürler olsun ...

minik meleğimin eve ilk gelişi ve isim konması

hastane ortamından o kadar çok sıkıldık ki bir an önce eve gelmek istedik. tabii doktor izin vermeyince çıkışıma paşa paşa kaldık hastanede. neyse ki o mesut gün geldi ve evimize minik yavrumla döndüm:)

öğleden sonra anneannem , dedem ve teyzem geldiler İstanbul ' dan. hem bebeği görmeye hemde isim koymaya. dedem bebeğime ismini koyarken birde takma ad ekledi sultan :)

siz söylemezseniz söylemeyin ben ezanlanda okumayacağım ama sultan'ı da ekleyeceğim dedi. bizde birşey diyemedik. böylelikle benim oğlumun adı sultan ahmet selim oldu :)

her telefon açtığında ilk o soruluyor filan. hatta beni uyarıyor sakın yanında yatma , sakın bunu yapma , sakın şunu yapma diye.
dedem çok sevdi bu sultan ahmet selim 'i çokk :)

AHMET SELİM GELİYOR !!!

oğluşumuz oluyormuş :)
sevdiceğim doktorda az kalsın bağırıyordu mutluluktan :)
gerçi yinede el hareketleriyle oley filan yapmaktan kaçınmadı :)
erkek çocuğa kafayı taktığı için değil bu mutluluk bebeğimiz kızda olsa aynı sevinecekti. ben hamile kaldıktan sonra bir rüya gördü ve kesin erkek diye uyandı. bu sevinç nidaları haklı çıktığından yani :)

isim konusunda da ben selim ismini çok seviyordum keza sevdiceğimede söyleyince oda onayladı. ahmet te benim rahmetli babamın adı. babamıda analım istedik ismiyle.

geçenlerde köyüme gittim. yakın akrabalarımın çoğu duymuş adının ''ahmet selim'' olacağını. herkes çok sevinmiş. tabi birazda burukluk var bu sevinçlerde. babamın teyzesinin kızı ki ben ona küçüklükten beri hala derim, bebeğin adını duyunca sanki ahmet'in yüzünü görüyorum hani hep gülerdi ya o ifadesinle dedi. ben bu laftan sonra doğal olarak ağlamaya başladım.
anneannemde çok istemiş babamın adını koymamızı, çekinmiş söylemeye. ona telefon edip ahmet selim geliyor deyince çok mutlu oldu , duygulandı.
tabii annemde öyle hüzünlü , sevinçli , mutlu , gururlu ...

umarım babamda sevinmiştir ve gurulanmıştır ...